标签
#刘辰翁(570 首)
刘辰翁 · 宋 · 词
朝朝暮,云雨定何如。
刘辰翁 · 宋 · 词
春悄悄,春雨不须晴。
刘辰翁 · 宋 · 词
梧桐子,看到月西楼。
刘辰翁 · 宋 · 词
梧桐子,人在御街游。
刘辰翁 · 宋 · 词
长欲语,欲语又蹉跎。
刘辰翁 · 宋 · 词
前之夕,织女渡河边。
刘辰翁 · 宋 · 词
添一岁,减一岁愁眉。
刘辰翁 · 宋 · 词
盘之所,春蝶舞晴暄。
刘辰翁 · 宋 · 词
齐眉举,彩侍紫霞卮。
刘辰翁 · 宋 · 词
七日后,重会是星前。
刘辰翁 · 宋 · 词
宽处略从容。
刘辰翁 · 宋 · 词
香雪碎团团。
刘辰翁 · 宋 · 词
去似赏花移。
刘辰翁 · 宋 · 词
无叶着秋声。
刘辰翁 · 宋 · 词
卷海海翻杯。
刘辰翁 · 宋 · 词
无谓两眉攒。
刘辰翁 · 宋 · 词
比似寻芳娇困。
刘辰翁 · 宋 · 词
寂历柳风斜倚。
刘辰翁 · 宋 · 词
睡眼青阴欲午。
刘辰翁 · 宋 · 词
落叶西风满地。
刘辰翁 · 宋 · 词
涌金门外上船场。
刘辰翁 · 宋 · 词
一年春事几何空。
刘辰翁 · 宋 · 词
书题拂拂洞庭香。
刘辰翁 · 宋 · 词
红敧醉袖殢阑干。
刘辰翁 · 宋 · 词
小阁横窗,倩谁画得梅梢远。
刘辰翁 · 宋 · 词
一雪蹉跎,蹇驴不载吟鞭去。
刘辰翁 · 宋 · 词
醉里瞢腾,昨宵不记归时候。
刘辰翁 · 宋 · 词
燕子池塘,乱红过尽秋千晚。
刘辰翁 · 宋 · 词
鞴指春寒,陇禽一片飞来雪。
刘辰翁 · 宋 · 词
虹玉横箫,纤纤指按新声作。
刘辰翁 · 宋 · 词
高卧何须说打乖。
刘辰翁 · 宋 · 词
身是去年人尚健。
刘辰翁 · 宋 · 词
春日春风掠鬓须。
刘辰翁 · 宋 · 词
身是高人欲寝冰。
刘辰翁 · 宋 · 词
十日千机可复谐。
刘辰翁 · 宋 · 词
暮暮相望夕甫谐。
刘辰翁 · 宋 · 词
醉里微寒着面醒。
刘辰翁 · 宋 · 词
澹澹胭脂浅着梅。
刘辰翁 · 宋 · 词
柳梢欲雪。
刘辰翁 · 宋 · 词
乌云汗漫。
刘辰翁 · 宋 · 词
骑台千骑。
刘辰翁 · 宋 · 词
经年寂寞。
刘辰翁 · 宋 · 词
臞然如竹。
刘辰翁 · 宋 · 词
朝来微雪。
刘辰翁 · 宋 · 词
明年七十。
刘辰翁 · 宋 · 词
良宵七七。
刘辰翁 · 宋 · 词
归来把菊。
刘辰翁 · 宋 · 词
问春来未。
刘辰翁 · 宋 · 词
□□□□。
刘辰翁 · 宋 · 词
不是重看灯,重见河边女。
刘辰翁 · 宋 · 词
早已是三年,父老依依借。
刘辰翁 · 宋 · 词
芭蕉叶上三更雨。
刘辰翁 · 宋 · 词
黄鸡喔喔催人起。
刘辰翁 · 宋 · 词
画梁语透帘栊晓。
刘辰翁 · 宋 · 词
江波何似西湖曲。
刘辰翁 · 宋 · 词
殷勤欲送春归去。
刘辰翁 · 宋 · 词
八仙名姓当时少。
刘辰翁 · 宋 · 词
□后百年闲,元度自伤来暮。
刘辰翁 · 宋 · 词
娇点点。
刘辰翁 · 宋 · 词
花露湿。
刘辰翁 · 宋 · 词
游赏竞。
刘辰翁 · 宋 · 词
上元晴。
刘辰翁 · 宋 · 词
烧灯节。
刘辰翁 · 宋 · 词
惊雷节。
刘辰翁 · 宋 · 词
梅花节。
刘辰翁 · 宋 · 词
收灯节。
刘辰翁 · 宋 · 词
春如昨。
刘辰翁 · 宋 · 词
天上低昂似旧,人间儿女成狂。
刘辰翁 · 宋 · 词
曾与回翁把手,自宜老子如龙。
刘辰翁 · 宋 · 词
玉帐传心如镜,青龙绕指成轮。
刘辰翁 · 宋 · 词
深红半面。
刘辰翁 · 宋 · 词
君词为寿。
刘辰翁 · 宋 · 词
初雨歇。
刘辰翁 · 宋 · 词
月出东山之上。
刘辰翁 · 宋 · 词
远远游蜂不记家。
刘辰翁 · 宋 · 词
点点疏林欲雪天。
刘辰翁 · 宋 · 词
何须翦纸。
刘辰翁 · 宋 · 词
旧游山路。
刘辰翁 · 宋 · 词
东风似客。
刘辰翁 · 宋 · 词
腊销三五。
刘辰翁 · 宋 · 词
无灯可看。
刘辰翁 · 宋 · 词
送春待晓。
刘辰翁 · 宋 · 词
相州锦好。
刘辰翁 · 宋 · 词
不能管得。
刘辰翁 · 宋 · 词
清欢昨日。
刘辰翁 · 宋 · 词
脾神喜乐。
刘辰翁 · 宋 · 词
东风解手即天涯。
刘辰翁 · 宋 · 词
此处情怀欲问天。
刘辰翁 · 宋 · 词
铁马蒙毡,银花洒泪,春人愁城。
刘辰翁 · 宋 · 词
搔困麻仙爪,含暄忍客衣。
刘辰翁 · 宋 · 词
篘熟双投美,香飘一缕丝。
刘辰翁 · 宋 · 词
炼花为露玉为瓶。
刘辰翁 · 宋 · 词
便晴也是不曾晴。
刘辰翁 · 宋 · 词
此公去暑似新秋。
刘辰翁 · 宋 · 词
霜风不动晴明好。
刘辰翁 · 宋 · 词
龙山歌舞无人道。
刘辰翁 · 宋 · 词
犹疑熏透帘栊。
刘辰翁 · 宋 · 词
素娥醉语曾留。
刘辰翁 · 宋 · 词
何年似永和年。
刘辰翁 · 宋 · 词
雪履无痕。
刘辰翁 · 宋 · 词
玉立风尘。
刘辰翁 · 宋 · 词
海水成尘。
刘辰翁 · 宋 · 词
月露吾痕。
刘辰翁 · 宋 · 词
满庭芳草。
刘辰翁 · 宋 · 词
乘鸾着色,痴蝇误拂。
刘辰翁 · 宋 · 词
看人掷果,看人罢织。
刘辰翁 · 宋 · 词
轻风澹月,年年去路。
刘辰翁 · 宋 · 词
天香吹下,烟霏成路。
刘辰翁 · 宋 · 词
万事如花不可期。
刘辰翁 · 宋 · 词
人生总受业风吹。
刘辰翁 · 宋 · 词
何曾见飞渡,年又年痴。
刘辰翁 · 宋 · 词
香篝素被。
刘辰翁 · 宋 · 词
花朝月。
刘辰翁 · 宋 · 词
新篘熟也,借问谁家早。
刘辰翁 · 宋 · 词
送岁可无诗。
刘辰翁 · 宋 · 词
世事莫寻思。
刘辰翁 · 宋 · 词
银河水,洗得世间清。
刘辰翁 · 宋 · 词
朱顶字,八十正平头。
刘辰翁 · 宋 · 词
非是雪,只是玉楼成。
刘辰翁 · 宋 · 词
花上雪。
刘辰翁 · 宋 · 词
吹箫人去。
刘辰翁 · 宋 · 词
丞相衮衣朝戏彩,年年庆事如新。
刘辰翁 · 宋 · 词
闻道城东鹤会,欣然一笑乘风。
刘辰翁 · 宋 · 词
天际何分南与北,五更纵又成横。
刘辰翁 · 宋 · 词
二十年前此日,女兄庆我生儿。
刘辰翁 · 宋 · 词
旧日诗肠论斗酒,风流怀抱如倾。
刘辰翁 · 宋 · 词
西曲罥衣迷去路,雪销断岸无痕。
刘辰翁 · 宋 · 词
老去尚呼张丈,醉中自惜熊儿。
刘辰翁 · 宋 · 词
海日轻红通似脸,小窗明丽新晴。
刘辰翁 · 宋 · 词
过雁天边信息,两宫池上心情。
刘辰翁 · 宋 · 词
睡过花阴一丈,愁深酒力千锺。
刘辰翁 · 宋 · 词
幸自不须端帖子,闲中一句如无。
刘辰翁 · 宋 · 词
我去就他甚易,他来认我良难。
刘辰翁 · 宋 · 词
旧日采莲羞半面,至今回首忽忽。
刘辰翁 · 宋 · 词
昔走都门终夜雨,明朝泥淖堪惊。
刘辰翁 · 宋 · 词
白白江南一信霜。
刘辰翁 · 宋 · 词
白发平津起褎然。
刘辰翁 · 宋 · 词
占得春风五日先。
刘辰翁 · 宋 · 词
自入孤山分外香。
刘辰翁 · 宋 · 词
去年太岁田间土,明日香烟壁下尘。
刘辰翁 · 宋 · 词
旧日桃符管送迎。
刘辰翁 · 宋 · 词
暖逼酥枝渐渐融。
刘辰翁 · 宋 · 词
稠塘旧是花千树。
刘辰翁 · 宋 · 词
雪销未尽残梅树。
刘辰翁 · 宋 · 词
里中上大人谁大。
刘辰翁 · 宋 · 词
无肠可断听花雨。
刘辰翁 · 宋 · 词
命薄佳人,情锺我辈。
刘辰翁 · 宋 · 词
壁彩笼尘,金吾掠路。
刘辰翁 · 宋 · 词
北望蝶山,西迷凤苑。
刘辰翁 · 宋 · 词
松偃成阴,荷香去暑。
刘辰翁 · 宋 · 词
珠压相于,胭脂同傅。
刘辰翁 · 宋 · 词
老子婆娑,那回也上南楼去。
刘辰翁 · 宋 · 词
明月如冰,乱云飞下斜河去。
刘辰翁 · 宋 · 词
春日江郊,素娥吹下银幡舞。
刘辰翁 · 宋 · 词
先生自寿,拥衾寒,重赋凌云游意。
刘辰翁 · 宋 · 词
枯寒生晚,复何似、张绪少年时意。
刘辰翁 · 宋 · 词
吾年如此,更梦里、犹作狼居胥意。
刘辰翁 · 宋 · 词
沧洲一叶,待借君、回我炉亭春意。
刘辰翁 · 宋 · 词
两丸日月,细看来、也是樊笼中物。
刘辰翁 · 宋 · 词
赤壁之游乐。
刘辰翁 · 宋 · 词
曾授茅山记。
刘辰翁 · 宋 · 词
过雨城西路。
刘辰翁 · 宋 · 词
正丹翁初度。
刘辰翁 · 宋 · 词
雨枕莺啼,露班烛散,御街人卖花窠。
刘辰翁 · 宋 · 词
西风坠绿。
刘辰翁 · 宋 · 词
雨入轻寒,但新篘未试,荒了东篱。
刘辰翁 · 宋 · 词
疏影横斜,似故人安道,只在前溪。
刘辰翁 · 宋 · 词
也曾海上,啖如瓜大枣。
刘辰翁 · 宋 · 词
有客从余,不计余无酒。
刘辰翁 · 宋 · 词
枝头雨是青梅泪。
刘辰翁 · 宋 · 词
海枯泣尽天吴泪。
刘辰翁 · 宋 · 词
蒋陵故是簪花路。
刘辰翁 · 宋 · 词
几年城中无看灯。
刘辰翁 · 宋 · 词
相思无处着春寒。
刘辰翁 · 宋 · 词
雁归北。
刘辰翁 · 宋 · 词
送春去。
刘辰翁 · 宋 · 词
嫩绿如新,娇莺似旧,今吾非故。
刘辰翁 · 宋 · 词
最是一人称好处。
刘辰翁 · 宋 · 词
芳草如云,飞红似雨,卖花声过。
刘辰翁 · 宋 · 词
红妆春骑。
刘辰翁 · 宋 · 词
昨朝晴,今朝雨。
刘辰翁 · 宋 · 词
看师师、成蝶蝶。
刘辰翁 · 宋 · 词
渺山城故苑,烟横绿野,林胜青油。
刘辰翁 · 宋 · 词
明月满沧洲。
刘辰翁 · 宋 · 词
风露小瀛洲。
刘辰翁 · 宋 · 词
寒雁下荒洲。
刘辰翁 · 宋 · 词
日落紫霞洲。
刘辰翁 · 宋 · 词
零露下长洲。
刘辰翁 · 宋 · 词
明月满河洲。
刘辰翁 · 宋 · 词
残日下瓜洲。
刘辰翁 · 宋 · 词
春雨满江城。
刘辰翁 · 宋 · 词
空明一朵扬州白。
刘辰翁 · 宋 · 词
天香国色辞脂粉。
刘辰翁 · 宋 · 词
寿安楼子重重蕊。
刘辰翁 · 宋 · 词
花心定有何人捻。
刘辰翁 · 宋 · 词
无花敢与姚黄比。
刘辰翁 · 宋 · 词
魏家品是君王后。
刘辰翁 · 宋 · 词
犹疑绿萼花微甚。
刘辰翁 · 宋 · 词
楼台烟雨朱门悄。
刘辰翁 · 宋 · 词
黄柑擘破传春雾。
刘辰翁 · 宋 · 词
徐家破镜昏如雾。
刘辰翁 · 宋 · 词
黄帘绿幕窗垂雾。
刘辰翁 · 宋 · 词
鞓红干色无光霁。
刘辰翁 · 宋 · 词
湿云待向三更吐。
刘辰翁 · 宋 · 词
梅梢腊尽春归了。
刘辰翁 · 宋 · 词
情知是梦无凭了。
刘辰翁 · 宋 · 词
轻衫倚望春晴稳。
刘辰翁 · 宋 · 词
娟娟二八清明了。
刘辰翁 · 宋 · 词
秋阴团扇如人老。
刘辰翁 · 宋 · 词
胭脂不涴紫玉箫。
刘辰翁 · 宋 · 词
困如宿酒犹未销。
刘辰翁 · 宋 · 词
当年三五舞太平。
刘辰翁 · 宋 · 词
海山昏,寒云欲下,低低压吹帽。
刘辰翁 · 宋 · 词
甚天花、纷纷坠也,偏偏着余帽。
刘辰翁 · 宋 · 词
冰肌玉骨,笑嫣然、总是风尘中物。
刘辰翁 · 宋 · 词
四无谁语,待推窗、初见江南风物。
刘辰翁 · 宋 · 词
五朝寿俊,算生平占得、淳熙四四。
刘辰翁 · 宋 · 词
西风处士,例一枝团月,咸平印印。
刘辰翁 · 宋 · 词
棹歌齐发,江云暮、吹得湘愁成雨。
刘辰翁 · 宋 · 词
岁寒相命,算人间、除了梅花无物。
刘辰翁 · 宋 · 词
遥怜儿女,未解忆长安、十年前月。
刘辰翁 · 宋 · 词
团团桂影,怕人道、大地山河里许。
刘辰翁 · 宋 · 词
城中十万,有何人、和我乌乌鸣瑟。
刘辰翁 · 宋 · 词
淡淡胭脂,似褪向、景阳鸳石。
刘辰翁 · 宋 · 词
何许相求,且不是、南温北石。
刘辰翁 · 宋 · 词
莺语依然,但春去、人间无约。
刘辰翁 · 宋 · 词
十岁儿童,看骑竹、花阴满城。
刘辰翁 · 宋 · 词
问海棠花下,又何如、玄都观中游。
刘辰翁 · 宋 · 词
看团团、一物大如杯,时复几何秋。
刘辰翁 · 宋 · 词
记前朝、鹤会又重来,攀翻第三桃。
刘辰翁 · 宋 · 词
但秋风、年又一年深,不禁长年悲。
刘辰翁 · 宋 · 词
看飘飘、万里去东流,道伊去如风。
刘辰翁 · 宋 · 词
甚花间、儿女笑盈盈。
刘辰翁 · 宋 · 词
何须银烛红妆,菜花总是曾留处。
刘辰翁 · 宋 · 词
多年袖瓣心香,重新拈出为公寿。
刘辰翁 · 宋 · 词
看人削树成槎,布帆海上秋风浪。
刘辰翁 · 宋 · 词
闲思十八年前,依稀正是公年纪。
刘辰翁 · 宋 · 词
多年绿幕黄帘,瓶花黯黯无谁主。
刘辰翁 · 宋 · 词
征衫春雨纵横,可曾湿得飞花透。
刘辰翁 · 宋 · 词
孤烟澹澹无情,角声正送层城暮。
刘辰翁 · 宋 · 词
五十三年,韶华刚度,今年夏五十三。
刘辰翁 · 宋 · 词
春台路古,想店月潭云,鸡鸣关候。
刘辰翁 · 宋 · 词
花几许,已报八分催。
刘辰翁 · 宋 · 词
酒熟未。
刘辰翁 · 宋 · 词
过雨新荷生水气。
刘辰翁 · 宋 · 词
八九十翁嬉入市。
刘辰翁 · 宋 · 词
银河下若木。
刘辰翁 · 宋 · 词
老人语。
刘辰翁 · 宋 · 词
千骑家山,一觞父老,前有韩魏公来。
刘辰翁 · 宋 · 词
空谷无花,新篘有酒,去年穷胜今年。
刘辰翁 · 宋 · 词
午桥清夜饮,花露重、烛光寒。
刘辰翁 · 宋 · 词
自崆峒麦熟,耕犊满、桔槔闲。
刘辰翁 · 宋 · 词
璧月初晴,黛云远澹,春事谁主。
刘辰翁 · 宋 · 词
灯舫华星,崖山碇口,官军围处。
刘辰翁 · 宋 · 词
结客少年场。
刘辰翁 · 宋 · 词
向来人道,真个胜周公。
刘辰翁 · 宋 · 词
看东风海底,送落日、飞空如掷。
刘辰翁 · 宋 · 词
少微星小。
刘辰翁 · 宋 · 词
洞房停烛,似新岁,数到上元时节。
刘辰翁 · 宋 · 词
匆匆何须惊觉,唤草庐人起。
刘辰翁 · 宋 · 词
闷如愁红着雨,卷地吹不起。
刘辰翁 · 宋 · 词
愁人更堪秋日,长似岁难度。
刘辰翁 · 宋 · 词
六十一翁,垂银带鱼,插四角轮。
刘辰翁 · 宋 · 词
刘子生时,当月下弦,输大半轮。
刘辰翁 · 宋 · 词
成佛生天,自是两途,任祖生先。
刘辰翁 · 宋 · 词
十八年间,黄公垆下,崔九堂前。
刘辰翁 · 宋 · 词
九日黄花,渊明之后,谁当汝俦。
刘辰翁 · 宋 · 词
春汝归欤,风雨蔽江,烟尘暗天。
刘辰翁 · 宋 · 词
笑贡生狂,日日弹冠,西望王阳。
刘辰翁 · 宋 · 词
棠阴日,棠阴日,清美近花朝。
刘辰翁 · 宋 · 词
蟠桃熟,蟠桃熟,一熟一千年。
刘辰翁 · 宋 · 词
儿童喜,儿童喜,献寿摘仙桃。
刘辰翁 · 宋 · 词
金茎露,金茎露,绝胜九霞觞。
刘辰翁 · 宋 · 词
春小小,春小小,梅见着些些。
刘辰翁 · 宋 · 词
臣尚少,臣尚少,少似此翁些。
刘辰翁 · 宋 · 词
天正子,天正子,亥正较差些。
刘辰翁 · 宋 · 词
盘之水,盘之水,清可濯吾缨。
刘辰翁 · 宋 · 词
东风雨,东风雨,河汉洗蓬莱。
刘辰翁 · 宋 · 词
五月五,五月五,细雨绿菖蒲。
刘辰翁 · 宋 · 词
鹤会正阳后,又为此公来。
刘辰翁 · 宋 · 词
五五复五五,二八且重重。
刘辰翁 · 宋 · 词
夫子惠收我,谓我古心徒。
刘辰翁 · 宋 · 词
先生岂我辈,造物乃其徒。
刘辰翁 · 宋 · 词
似似不常似,似我一生徒。
刘辰翁 · 宋 · 词
不成三五夜,不放霎时晴。
刘辰翁 · 宋 · 词
明月几万里,与子共中秋。
刘辰翁 · 宋 · 词
群动各已息,在汝梦中游。
刘辰翁 · 宋 · 词
寂寂复寂寂,此月古时明。
刘辰翁 · 宋 · 词
此夕酹江月,犹记濯缨秋。
刘辰翁 · 宋 · 词
不饮强须饮,不饮奈何明。
刘辰翁 · 宋 · 词
仙掌下驰道,清露滴芙蓉。
刘辰翁 · 宋 · 词
不饮强须饮,今日是重阳。
刘辰翁 · 宋 · 词
山水无宿约,村暗自当还。
刘辰翁 · 宋 · 词
两声深院里,歌扇小楼中。
刘辰翁 · 宋 · 词
未信仙都子,曾识老仙翁。
刘辰翁 · 宋 · 词
百千孙子子,八十老翁翁。
刘辰翁 · 宋 · 词
我有此客否,难作主人翁。
刘辰翁 · 宋 · 词
明月隔千里,风动帐纹开。
刘辰翁 · 宋 · 词
落日半亭榭,山影没壶中。
刘辰翁 · 宋 · 词
不见古时月,何似汉时秋。
刘辰翁 · 宋 · 词
天地有中气,第一是中元。
刘辰翁 · 宋 · 词
夜看二星度,高会列群英。
刘辰翁 · 宋 · 词
造物反乎覆,白首困耆英。
刘辰翁 · 宋 · 词
晓殿龙光起。
刘辰翁 · 宋 · 词
秋老寒香圃。
刘辰翁 · 宋 · 词
春入番江雨。
刘辰翁 · 宋 · 词
我误留公住。
刘辰翁 · 宋 · 词
忘却来时路。
刘辰翁 · 宋 · 词
昨醉君家酒。
刘辰翁 · 宋 · 词
七十三年矣。
刘辰翁 · 宋 · 词
拍瓮春醅动。
刘辰翁 · 宋 · 词
绝北寒声动。
刘辰翁 · 宋 · 词
吾鬓如霜蕊。
刘辰翁 · 宋 · 词
何处从头说。
刘辰翁 · 宋 · 词
岁事峥嵘甚。
刘辰翁 · 宋 · 词
叶叶跳珠雨。
刘辰翁 · 宋 · 词
襟泪涔涔雨。
刘辰翁 · 宋 · 词
锦岸吴船鼓。
刘辰翁 · 宋 · 词
破帽吹愁去。
刘辰翁 · 宋 · 词
风雨东篱晚。
刘辰翁 · 宋 · 词
与客携壶去。
刘辰翁 · 宋 · 词
携手登高赋。
刘辰翁 · 宋 · 词
问何年种植。
刘辰翁 · 宋 · 词
少日都门路。
刘辰翁 · 宋 · 词
一笑披衣起。
刘辰翁 · 宋 · 词
灯共墙檠语。
刘辰翁 · 宋 · 词
渐无多、诗朋酒伴,东林复几人许。
刘辰翁 · 宋 · 词
记玄都、看花君子,一生恨奈何许。
刘辰翁 · 宋 · 词
三百年、人间天上,遽如许、遽如许。
刘辰翁 · 宋 · 词
道醉乡、无边无岸,一尊到彼殊径。
刘辰翁 · 宋 · 词
记歌头、辛壬癸甲,乌乌能知谁晓。
刘辰翁 · 宋 · 词
懒能看、海桑世界,风花过眼如传。
刘辰翁 · 宋 · 词
渺斜阳、村烟酒市,独教王谢如此。
刘辰翁 · 宋 · 词
又非他、今年晴少,海棠也恁空过。
刘辰翁 · 宋 · 词
是他家、绛唇翠袖,可容卿有功否。
刘辰翁 · 宋 · 词
怎知他、春归何处,相逢且尽尊酒。
刘辰翁 · 宋 · 词
正何须、阳关肠断,吴姬苦劝人酒。
刘辰翁 · 宋 · 词
待欲□、家山未得,方知名不如酒。
刘辰翁 · 宋 · 词
更比他、东风前度,依然一榻如许。
刘辰翁 · 宋 · 词
是疑他、春来倏忽,是疑岁别人去。
刘辰翁 · 宋 · 词
醒复醒、行吟泽畔,焉能忍此终古。
刘辰翁 · 宋 · 词
想幼安、辽东归后,自羞年少龙首。
刘辰翁 · 宋 · 词
也何须、晴如那日,欣然且过江去。
刘辰翁 · 宋 · 词
醉与君、狂歌又笑,不知当日何调。
刘辰翁 · 宋 · 词
是耶非、吾年如此,更痴更悔今昨。
刘辰翁 · 宋 · 词
对尊前、簪花骑竹,老胡起起能舞。
刘辰翁 · 宋 · 词
待借留、几曾留得,来鸿空怨秋老。
刘辰翁 · 宋 · 词
世事如何说。
刘辰翁 · 宋 · 词
角动寒谯。
刘辰翁 · 宋 · 词
任琐窗深、重帘闭,春寒知有人处。
刘辰翁 · 宋 · 词
风又雨。
刘辰翁 · 宋 · 词
过眼纷纷遥集,来归往往羝儿。
刘辰翁 · 宋 · 词
坐久语寂寞,泉响忽翻空。
刘辰翁 · 宋 · 词
漫道十年前事,闷怀天又阴。
刘辰翁 · 宋 · 词
红妆春骑。
刘辰翁 · 宋 · 词
璧月初晴,黛云远澹,春事谁主。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
初日入高楼,归云杂江树。
刘辰翁 · 宋 · 五言乐府
雨行如漏篷,侧身半车中。
刘辰翁 · 宋 · 五言乐府
入城过新雨,路静市人稀。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
道人不在无人茶,空房惟有菖蒲花。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
月色为酒吾为壶,仰天吸尽欲更沽。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
摩诃池上龙千年,化为匹练横曳烟。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
天下南北车书通,行人点点过汴宫。
刘辰翁 · 宋 · 词
尝笑唐衢生,一恸可以死,焉能流涕被面…
刘辰翁 · 宋 · 五言绝句
夜半起雷车,天门报晓衙。
刘辰翁 · 宋 · 五言绝句
远梦孤难到,凭高烟景微。
刘辰翁 · 宋 · 五言绝句
浮邱成一梦,如此哭斯人。
刘辰翁 · 宋 · 五言绝句
皇天开太极,庚戌圣人生。
刘辰翁 · 宋 · 五言绝句
四海朱夫子,征君独典型。
刘辰翁 · 宋 · 七言绝句
知津积雨坡云尔,故并涪翁快阁晴。
刘辰翁 · 宋 · 七言绝句
江国迟归二十年,十年两繫峡江船。
刘辰翁 · 宋 · 七言绝句
举目看来皆画屏,只因阑槛接苍冥。
刘辰翁 · 宋 · 七言绝句
风流九日胜前期,谁把茱萸压桂枝。
刘辰翁 · 宋 · 七言绝句
麦径纡斜缩寄蜗,传呼惊倒望前牙。
刘辰翁 · 宋 · 七言绝句
晓立斓斒拜二亲,拥门贺客半诗人。
刘辰翁 · 宋 · 七言绝句
留得八千唐刺史,看成百亿宰官身。
刘辰翁 · 宋 · 七言绝句
去日江南梅未花,归来芳草涨天涯。
刘辰翁 · 宋 · 七言绝句
试手东南第一杯,江南知己是寒梅。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
无人知坦腹,水影半帘苔。
刘辰翁 · 宋 · 六言诗
留春一日不可,种树十年未成。
刘辰翁 · 宋 · 六言诗
花前速到速到,月下一杯一杯。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
养就金童姹女精,松风萝月寄閒情。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
江柳长天草色齐,新晴何物不芳菲。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
新燕池塘绿雨肥,初晴未暖日光微。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
鳞鳞鸳瓦试新霜,斗帐寒轻夜漏长。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
韵华瑞籥应黄钟,六叶阶蓂舞舜风。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
龙飞天子禹汤明,收拾英才共太平。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
八千秋与八千春,此语繇来未识真。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
月中桂斫夜琅琅,捣就琼花绝粒方。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
扰扰课生涯,蜂脾若似家。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
柳外澹烟光,芊绵去路长。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
世事懽娱梦,芳心老未灰。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
步出浣花溪,儿童识杖藜。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
何苦怀芳草,无情绿又新。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
绝域何堪久,悠悠日又斜。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
绝域魂堪断,风烟不可遮。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
寒食娱清夜,飞红已满城。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
春去如流水,落花忙又忙。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
花落秦虞兮,纷纷东復西。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
绿沈空院雨,依约旧谁家。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
花外愁如海,持觞为扫林。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
棋声何处起,满院寂无譁。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
此处少人迹,禅房深客心。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
风雨暗绵田,春愁百五天。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
寒食谁家烛,红香蜡更鲜。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
寒食掩柴荆,春郊无意行。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
风雨待晴难,人间熟食盘。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
寒食古来同,乡关隔万重。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
寒食应无见,携樽炙更燔。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
念旧情何及,逃虚理不还。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
道院无迎客,疏帘缈缈垂。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
山色洗逾碧,昏明水墨成。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
春与公何厚,公尝惜盛时。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
假日故应稀,逢春喜可知。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
何用雨声麤,分明润物酥。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
道是春来也,春犹似未来。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
何处寻春色,园林已断肠。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
故是春晴好,冬干已隔年。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
风雨欺人后,枝头已自疏。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
花下同游迹,令人念旧惊。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
春似谢娘浓,晴酣困未松。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
红落臙脂井,香埋绛缕纱。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
御宿长杨馆,南山沁水园。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
乱后新烟少,村村自物华。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
春色终然别,开帆岂有期。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
飞絮新烟外,东风託信遥。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
万古山如此,青青岁岁新。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
满眼成新趣,池塘午梦惊。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
高下花成谷,烟绵草际空。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
花院苔空积,游丝若有情。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
阊阖祥光起,班行好语催。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
万古衣冠旧,三朝历数新。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
乱向残年定,东风息战尘。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
相过贺新元,干戈且息肩。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
人影光相乱,月明灯市开。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
故是春风起,香尘暖未曾。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
云拥千溪断,霜溪万壑衰。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
日出习池游,晴檐水不收。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
过雨山泉润,悠悠小水同。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
小小回堤水,花阴寸步随。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
采采香无据,游蜂与絮兼。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
深院停春雨,庭空鸟不鸣。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
燕子来何晚,城春换物华。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
燕子故依人,重来迹已陈。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
游子江南老,美人浙水阴。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
天地孤舟客,东风是处家。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
罨画来兼往,孤舟自若耶。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
晴日孤舟好,溪流带岸斜。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
有客孤舟裏,风平日又嘉。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
静似长门裏,初晴未暑时。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
辇路垂垂柳,昆明寂寂流。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
老子情如海,花无醉后新。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
春又不知暮,城荒独至今。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
春色阑珊去,朱门懒梦华。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
寒曾欺我倒,今日是和风。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
星炬乱林鸦,火城标赤霞。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
当年唐殿阁,何似道人庵。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
入夏可曾晴,阴阴众绿成。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
无人嫌夏雨,众木共欣荣。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
雨过残春远,晴天半入梅。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
既雨失阴霾,天怜万竈蛙。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
树晚晴犹湿,好风如故长。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
松影夏天云,凉开一院新。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
天地若为容,凉阴何处逢。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
野处阙过逢,投巾仰露空。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
狭世清风少,清风不受催。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
不可居无竹,清风动满林。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
何可无乔木,多年雨露成。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
一室兰香满,阴阴夏木成。
刘辰翁 · 宋 · 五言乐府
八尺横斜簟,寒光凝不流。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
日在天无二,明明夏盛时。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
莲欲成房去,三三两两空。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
竹可淋漓画,难将竹影临。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
暑绤衣能几,长流汗似痁。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
万叶胜花开,莲香雨送来。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
老厌人间热,单衣就冷泉。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
石洞元无暑,泉声洒面凉。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
俗子高门走,那知物意嫌。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
是事不堪闻,清泉独可亲。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
梦破芙蓉雨,蛾眉琐绿窗。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
盛世佳公子,明光避暑曾。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
畏日纔宵匿,谁教烛又添。
刘辰翁 · 宋 · 五言乐府
自不容无雨,行云尽日劳。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
岂敢讼穹穹,何堪败愿丰。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
十里荒寒地,亭空暑不侵。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
此寺创何年,人间几变迁。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
荷外雨潇潇,舟如泊断桥。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
千古一黄香,庭萱昼日长。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
天欲今朝雨,云如满八区。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
万窍忽争号,南风动地豪。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
风于万里外,飞动故人情。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
能拙吾无比,高灵昔有闻。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
芸香天上宴,不到野人居。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
牛女是谁传,灵桥不待船。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
不见机边女,当时独月知。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
最是秋空恝,秋田诉不譍。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
何处吹长笛,千年恨未终。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
待得清辉满,中秋两地看。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
尘世如天海,团团共月光。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
明月有佳色,客中迷远游。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
远客坐长夜,缠绵月色留。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
卿在郎星上,瑶台第一层。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
长夏如年日,萧然把钓终。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
风起秋尘外,山空海又围。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
秋风已如此,游子復何为。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
世路故当穷,兴亡一转蓬。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
万里秋风下,还惊扫地高。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
世事惟孤枕,吾生尚转蓬。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
又胜春风处,秋芳宇宙清。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
疏雨兼长夜,巴山信未通。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
白髮惊秋晚,青云认故乡。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
九日各堪爱,西风岁岁深。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
枕上闻秋雨,愁声万古同。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
异代羲皇上,余生晋宋间。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
菊满荒城道,余生一笑难。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
一年看九九,十日见炎凉。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
梧桐惊客梦,去住两茫然。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
蛩响何千百,人情自不禁。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
一叶寒金井,惟应独鹤知。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
四壁可谁语,一年将次休。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
候虫鸣寂寂,秋老独何村。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
天意清如水,何曾染世氛。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
举眼秋萧索,干坤岂不容。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
四顾欲何之,逢秋出自悲。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
身是秋风客,游梁更赋梁。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
岸柳似衰容,高花忽数重。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
榴压中庭坠,冰盘荐玉壶。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
天阔雁何之,沈云字字稀。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
沧洲开晚景,莽苍更依稀。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
鹭闲如可语,飞去復何图。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
论菊何心傲,生时失众芳。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
石是龙眠处,终无石可扛。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
雨以田为壑,疏篱野水中。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
又自欲昏黄,高高上夕阳。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
不是终南径,山中取遁逃。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
此日荷天公,宁须挟纩重。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
虽霜晴可爱,容我俯前轩。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
片地为炉古,长镵斫雪来。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
舟雪那知重,惊沙洒未干。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
向火火无功,炉中本不空。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
泛泛水晶宫,孤舟凛欲东。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
一雪寒如此,何人立钓矼。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
曝背无余地,冬晴直万金。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
至后晴堪定,阳来蔼未央。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
自取天章绣,深宫漏不闻。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
度度看梅来,犹疑早计哉。
刘辰翁 · 宋 · 词
梅影明于画,空阶扫不除。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
又是梅新蕊,寒凋季子裘。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
官路行人老,梅开客过时。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
故知花可惜,聊以赠相思。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
十九年辞汉,花如旧日开。
刘辰翁 · 宋 · 六言诗
霓裳声裏一攧,如今是第几轮。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
鹊巢覆绝孔文举,锦衾裹葬杨德祖。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
忍寒一百五,开落何匆匆。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
里门高,里门坏,百年风雨何足怪。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
笔起春如海,辞穷客到家。
刘辰翁 · 宋 · 五言古诗
独坐观柳色,一一如我鬚。
刘辰翁 · 宋 · 四言诗
闲居忽忽,万古咄咄。
刘辰翁 · 宋 · 七言乐府
余生行年将六十,不知何者为忧戚。
刘辰翁 · 宋 · 七言律诗
许生精艺谁可及,材用刚柔以制笔。
刘辰翁 · 宋 · 词
事已矣,泣何为。
刘辰翁 · 宋 · 五言绝句
此处几人行,隔波摇暮晴。
刘辰翁 · 宋 · 七言绝句
海日高高天欲斜,断桥无復听呕哑。
刘辰翁 · 宋 · 六言诗
石头城落淮水,刘郎浦对伍洲。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
江天欲雪未雪时,绝江探梅馿倒骑。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
钧天远远月斜斜,归客迢遥未到家。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
后五百年无放翁,狂歌醉舞与谁同。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
冷蕊何心识老逋,芳名从此落西湖。
刘辰翁 · 宋 · 七言古诗
讲余几暇谏书空,艮岳江湖入眼中。
刘辰翁 · 宋 · 五言绝句
胜游重过日,双鬓已如秋。