标签
#孙应时(631 首)
孙应时 · 宋 · 四言诗
江有梁,昔所无兮。
孙应时 · 宋 · 四言诗
江有梁,维今始兮。
孙应时 · 宋 · 四言诗
江有梁,孰使然兮。
孙应时 · 宋 · 四言诗
我梁既成,我民既平。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
平生抱遐尚,抚剑远行游。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
平生赋褰裳,亲意许从师。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
斯文肯空言,经世资实用。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
轩冕付傥来,良贵应自有。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
荆州形胜地,控引吁广莫。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
力行希孟韩,波荡斥嵇阮。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
君王急搜罗,九土规混一。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
先生千载人,浩气隘穹壤。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
涧水有奇观,山蝉发清歌。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
岁序忽云夏,青春去安归。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
儒家乃何事,驾言圣门归。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
早韭到晚菘,紫蓼仍绿葵。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
虚中答远响,不与律吕乖。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
驹去不食藿,马佚能伤葵。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
竽门抱瑶瑟,雅与时好乖。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
四海伙人物,百年各驰驱。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
仙人骑长鲸,醉与月相追。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
鷄鸣市声起,冠盖日相追。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
纷纷市道交,势利争攫取。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
别离一何久,迢递阻音形。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
驱车适古道,道古世已今。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
松柏有佳色,矫矫涧谷涯。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
春风客皇州,积雨不得晴。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
一雨天气清,暑事亮未酷。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
高人遗世纷,山水好常酷。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
洙泗诸公游,参实少且鲁。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
么虫夜飞飞,遭汝巧见缚。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
太阳不敢近,宵行聊自娱。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
高人百尺楼,万里对天宇。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
利觜死一饱,何劳更喧譁。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
将军鼓吹来,处士非所喜。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
人物相后先,筦库故多士。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
川原相萦纡,林谷递深秀。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
短篷仅容坐,一滴不通雨。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
苍苍岁寒姿,凛凛凌云干。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
白莲远公社,不能致渊明。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
君侯古循吏,及物如春醲。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
由求政事科,量己如尺寸。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
相逢几何时,相与何如许。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
秋风满庭树,策策鸣良宵。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
听雨宿空山,念当与君别。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
世道不平易,心如太行山。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
灵台湛虚明,万物悬一镜。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
鼓声霜晓寒,冠盖满衢路。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
靖康建炎事,尝闻诸公言。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
东南数十州,今惟本根地。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
索居在村垧,水陆走通津。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
庆历诸名卿,四海标一范。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
读书在雪屋,长啸亦蜗庐。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
六月呼清风,凉气隔纤纻。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
儒生不知变,区区诵陈言。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
越峤东南穷,连山赴沧海。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
官身缚尘事,日日如丝棼。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
簿书束缚人,挥汗日亭午。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
晨光澹凉月,霁宇来清风。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
王公昔壮年,已作衰翁叹。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
物华相寻来,世事不足叹。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
鲁狂不媚世,世亦与我违。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
欧苏游息地,草木有辉光。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
雪堂老居士,赤壁故将军。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
维舟小孤下,终夜风水声。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
初日明远岸,绿芜满平川。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
华亭冠层城,满城桃与李。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
簪弁从元侯,芳辰奉良宴。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
幙府尽时彦,湛辈非所伦。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
剑鬰气衝斗,珠潜光媚川。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
清诗报我来,琼玖羞木李。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
乐哉新相知,开怀接谈讌。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
别时记抚掌,醉剧语无伦。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
萧翁本胜士,诸郎多艺文。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
崇阿岸长江,荒蹊得徐步。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
一年三送君,到家能几程。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
宇宙归一槩,时势相重轻。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
倾城事行乐,春台日熙熙。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
哲人重出处,外物非所荣。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
岁寒松柏苍,波动金石止。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
弱龄抱微尚,实耻为身谋。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
教不贵多言,小知非大受。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
秋声入梧桐,落叶惊瓮牖。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
刘侯元佑家,高标振流俗。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
万古同山川,八方异风俗。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
客还入剑门,纵览形势壮。
孙应时 · 宋 · 五言律诗
榴花开正红,杏子熟已赤。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
老贼狐鬼啸,汉鼎不復支。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
仲达受巾帼,佐治来闭营。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
隆中躬耕归,抱膝咏梁父。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
驾言玉虚游,奇绝慰心赏。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
参谋蜀耆英,棠阴满三郡。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
梅溪千载人,我得交其子。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
元佑贤子孙,忠肃家第一。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
大蓬有奇气,人物见李侯。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
陈侯七闽秀,六年客西州。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
我家客星里,少小钓寂寞。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
相从乐復乐,别离良独难。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
论交万里外,意气薄云天。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
仙风自洒落,古气更清深。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
王春肇嘉气,天命未敢知。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
忿燥肝或裂,惧剧胆能破。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
飕飕松风鸣,翳翳山景暮。
孙应时 · 宋 · 五言乐府
寒风鸣岁阴,芸物已归静。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
学书乃一乐,人或罕知趣。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
唧唧秋蛩鸣,耿耿秋夜长。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
浙中岩壑天下雄,越绝宛委吴穹窿。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
万物野马相追奔,百年梦境更起仆。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
沧沧万里无时盈,太山四维不可仆。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
青山不断烟苍苍,梅花如雪东风香。
孙应时 · 宋 · 词
君不见唐河诸将兵马回,河朔百城门不开…
孙应时 · 宋 · 七言古诗
武昌西南云梦泽,水平不动玻璃碧。
孙应时 · 宋 · 词
平生想巫山,奇绝冠三峡。
孙应时 · 宋 · 词
峡中翠壁何峥嵘,排空百雉如层城。
孙应时 · 宋 · 七言乐府
两崖夹道立削铁,涧水悲鸣浅飞雪。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
苍山石骨高棱层,缭断谷口如坚城。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
刘侯家有相业堂,东都旧第城中央。
孙应时 · 宋 · 词
维舟下牢关,散策上西岭。
孙应时 · 宋 · 词
安康使君发成都,羣公祖送车塞途。
孙应时 · 宋 · 七言乐府
醉乡不游游睡乡,眼花对案如迷藏。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
去年东上虎头滩,今年西踏虎头山。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
杉松庑门森老苍,佛屋深夜幡花香。
孙应时 · 宋 · 词
幽兰怀春风,葭蓬亦芽茁。
孙应时 · 宋 · 词
雒都有佳人,高卧雪塞户。
孙应时 · 宋 · 词
髮白念少年,万事风雨过。
孙应时 · 宋 · 词
别君二十年,往事飞鸟过。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
万古清秋月,连年满意晴。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
识子云溪上,天星已再周。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
喜说山居胜,兰亭一盼中。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
山晚下樵牧,秋声生夜长。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
一雨秋能好,连宵月迥明。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
水静回风度,天晴落日酣。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
月落霜如雪,风回水正冰。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
倚杖柴门外,蝉声晚正清。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
乘兴登山寺,匆匆未暇归。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
高叶明初日,偏林澹远烟。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
碧海明初日,青山破宿烟。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
君行定何许,舍棹越林丘。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
短髮日夜白,年华令我愁。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
露洗三更月,秋澄万里天。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
天壤王郎子,芝兰谢傅家。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
相国三槐位,郎君迭桂枝。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
客裏三年恨,归来百虑轻。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
吾惟两犹子,汝復近成童。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
一杯分夕露,连璧映清湖。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
弄水亭无恙,青溪古画图。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
人地维垣后,功名治郡初。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
玉立众君子,岩瞻一丈夫。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
头颅遂如许,忽忽意多违。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
乐国急春早,寒窗独夜分。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
子向云间去,吾空泽畔吟。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
我昔桥门客,于今喜送君。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
千里三年别,轮肠日万周。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
叹息青云器,功名指掌中。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
体倦知茵薄,寒侵觉岁高。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
地气长江北,云容古戍边。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
猎骑呼鹰地,胡笳落雁边。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
城郭依荒草,风云带极边。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
百闲身犹在,尪羸怯镜看。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
颇怪秋频雨,兼疑暑顿凉。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
废圃余荒径,扶筇独往来。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
积雨断行迹,满门秋草深。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
鹊为晚晴喜,山如秋夜凉。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
官署成乡社,人圆月正圆。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
平生子程子,此地有精庐。
孙应时 · 宋 · 五言乐府
双湖带山郭,三岁甫来过。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
人物中兴后,猗公一世雄。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
早岁规模大,中年出处明。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
里社湖山胜,归休十四年。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
与世栽桃李,身閒意不衰。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
文献传家旧,功名发轫初。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
天姥千年秀,西京万石孙。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
芹泮青灯夜,山亭皂盖春。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
甫听祥琴御,遄瞻瑞节荣。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
昨岁吴门信,勤勤慰我穷。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
苦被天香恼,𤧚珑又一枝。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
恸哭斯文祸,苍茫可问天。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
往岁风云接,重霄日月开。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
文献承家大,规模与世公。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
蟠际函三极,精微破一毫。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
昨岁荆州讣,江流恨未平。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
镜曲重携杖,京都再及门。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
少日徐卿子,他年董相孙。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
味薄身无累,心平理自长。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
匹马劳山县,风霜度十旬。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
嗟我论交重,相知照胆明。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
事业潜三圣,文章似六经。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
数近期颐寿,尊封大国秦。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
爱子天资静,能来读我书。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
圣世持盈计,慈皇阅士多。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
海量真无满,天和得大全。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
旧託通家子,容干相国尊。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
向夕起秋思,无眠知夜长。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
自我交贤子,逢人重此翁。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
决科遄入幕,更秩遂登朝。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
綵服慈颜喜,纶音宠渥新。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
忠孝吾根柢,功名古绪余。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
世岂无全德,今犹见古人。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
羣献余端绪,中原故典刑。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
天下张廷尉,君王付老成。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
夙昔吾何幸,龙门获御公。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
送子官何许,稽城十舍间。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
分手桥门外,风尘二十年。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
吴越风声近,邾滕壤地邻。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
家声高内史,国望凛氷翁。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
综理何精密,胸中故坦然。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
爱士风流古,翻书气味长。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
结髮钦前辈,风流日渺然。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
湖海归来近,山林兴故长。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
忆侍吾兄侧,初瞻父友尊。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
只道功名晚,居然宠数蕃。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
曾上郎官直,中辞宰掾高。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
每叹公知我,垂恩及父兄。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
游刃刀无缺,韬光玉自温。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
荣禄连三纪,贤劳匝四方。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
万里鹏纔息,千年鹤近归。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
丽泽存相益,和羹忌苟同。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
鹏鷃逍遥意,鸠鹰变化时。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
清镜朝容减,寒灯夜影孤。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
少日诸公后,流年两鬓斑。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
中外三孤贵,康宁百岁期。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
积庆源流远,娠贤社稷光。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
玉叶宜家旧,金花锡命稠。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
逃暑吾无地,将家子在涂。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
名世非科目,传家岂搢绅。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
礼乐三千字,声名五十秋。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
近託龙门御,钦闻月旦评。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
风雅犹家学,精明独吏师。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
别我南江去,风帆半夜开。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
伟岸佳公子,功名早自强。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
一第规模胜,双楼气象高。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
磨励灯前志,澜翻笔底春。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
天与才难似,家传学更优。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
昨岁桐江去,羣公盛祖筵。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
唾拾儒科早,阶升命秩尊。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
相逢何必早,倾盖已知心。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
饱说杨居士,沉浮楚越间。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
世道悬千载,书生困一科。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
辈行吾虽晚,交情久最亲。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
儒学咸相诟,居贤不易逢。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
儿女今何似,门阑想寂然。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
宦情都漠漠,愁思正悠悠。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
卧辙违吴会,开帆指蜀门。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
了了八阵碛,巍巍三峡堂。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
世道从来久,襟期我辈知。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
论功畏蝇虎,作计只蜗牛。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
汩没知何事,摧颓欲暮年。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
可人无俗韵,之子故清门。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
五世衣冠盛,吾乡识故家。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
飞桥壮吾邑,虹影丽高深。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
公子三槐族,贫交五柳门。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
爱子人情共,吾儿亦所怜。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
赫赫中兴佐,英风想大门。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
圭玉身无玷,春风物自熙。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
发轫期行志,鸣琴最得民。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
书卷平生事,篝灯静夜分。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
少日论心密,中年会面艰。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
忆奉先人窆,深勤长者车。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
志畧周公瑾,才名陆敬舆。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
我方开竹径,公肯屈篮舆。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
蒲璧邦家重,苍山道路深。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
胜绝清凉寺,低迷德庆堂。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
前日巴东守,中朝涑水家。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
榘矱犹前辈,襟怀更古风。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
越绝枌榆社,吴陵松竹间。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
夙昔青云上,谁令鬓髮苍。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
保障平时计,遐民力未宽。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
小隠横溪胜,青山照眼高。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
巴蜀劳肤使,溪山隔岁华。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
郡县仍荒政,朝廷念远方。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
鸿鴈天涯到,云泥未阔疎。
孙应时 · 宋 · 五言乐府
相看各华髮,旧学更何疑。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
羁愁阅寒暑,归梦耿晨昏。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
别来如一日,话着又三冬。
孙应时 · 宋 · 五言乐府
海内非无士,南中更有公。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
客路虽萍梗,心交真弟兄。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
勇义千钧力,虚怀万物容。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
倾耳乡评旧,登门恨末繇。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
幼学蒙题品,童心託弟兄。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
人物殊高朗,交游见直温。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
命矣三年病,天乎百岁期。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
我里谈耆旧,高门二百年。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
少日从诸老,丁年重一乡。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
吾父古君子,公家贤主人。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
耆旧长庚月,斯人马少游。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
三十年间事,论交踵父兄。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
诗酒平生事,风流六十翁。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
偃室多宾客,周南隔岁年。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
天质全浑厚,乡评独老成。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
忆我元方在,钦公彦辅贤。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
我昔垂髫日,君来学雪斋。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
珍重通州守,凝香足燕清。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
久已安时论,狂因叹史才。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
宿草遂如许,吾谁作九原。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
平生习主簿,泾渭极分明。
孙应时 · 宋 · 五言乐府
畏暑装行早,江村鸡未鸣。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
栈险名天下,吾行信所闻。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
竟作西江去,其如客思何。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
江近瞿唐急,沙从鱼腹横。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
闻说东屯胜,诗仙有旧游。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
野兴偶所惬,胜游聊一寻。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
访古未云已,会心良独多。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
笑指西山去,萦纡傍水行。
孙应时 · 宋 · 五言乐府
独客行愈远,此儿真自痴。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
落照久未夕,断云低不飞。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
北上武担寺,南临蜀锦园。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
小饮不成醉,清谈多所欣。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
西台在何许,秋草暮云间。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
归心极江海,秋梦着丘园。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
客裏愁如积,朝来意亦欣。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
身不入莲社,意非同漆园。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
襟怀能坦坦,色笑更欣欣。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
喜趁林泉约,来同樱笋厨。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
今晨明客眼,桃杏照江红。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
皛皛三江水,岹岹百尺楼。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
德润连城璧,文工五凤楼。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
阮籍少青眼,元龙思卧楼。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
白帝水云暗,东屯灯火归。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
泽国寒初重,霜天晚自温。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
日落风更起,江头船不行。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
风声捲芦竹,雪意满江天。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
山色忽相送,江流不作声。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
相遇吴陵日,如登单父台。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
山郡寒仍少,江村晚易昏。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
万里锦官城,经年託友生。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
我去日以远,君留谁与居。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
又别吾庐去,从今復几回。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
佳节强人意,清樽洗俗愁。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
九日仍良宴,三年记此亭。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
官似南昌隠,人传东野诗。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
人道琴川上,年来聚德星。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
今日崔斯立,先门苏少公。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
万里来还去,能忘问启居。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
老与春无分,慵于世转疎。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
俯仰三年梦,差池万里归。
孙应时 · 宋 · 五言乐府
衡宇归来后,缾储不愿余。
孙应时 · 宋 · 五言乐府
我失从君别,君应话我归。
孙应时 · 宋 · 五言乐府
籍甚多闻友,非徒一字师。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
海内标元礼,毫端跨子长。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
始见偏何晚,新知不太深。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
越绝佳岩壑,由来说剡中。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
袖手何淹久,神情愈澹然。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
早岁儒风唱,中年德望尊。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
狱寺平反助,仪曹簿正明。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
少学真山立,中年久陆沉。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
经济书生意,功名世路难。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
乐易无畦畛,宽平不细苛。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
濒海安盐筴,潢池息盗兵。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
族廪规模大,乡评德义尊。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
人物今能几,公才谁不如。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
庭诤汲长孺,官师萧望之。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
请益从公久,忘年爱我深。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
叹息经纶策,山林弃此翁。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
令子论交重,三年为此来。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
书史平生好,山林岁晚心。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
禹迹干坤旧,尧天日月新。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
声迹周行旧,人门汉相延。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
黟水衣冠盛,汪程甲一州。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
旭旦羣阴豁,春阳万壑融。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
元佑人何负,黄郎昔此居。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
家学今三世,儒流甫七人。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
凶年满目竈无烟,籴贵家贫且鬻田。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
乍晴天宇莹无尘,短策轻衫发兴新。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
万杉夹道磴千盘,岩水溪风彻骨寒。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
倦行白雨翠云中,投宿禅房听晓钟。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
刘樊蝉蜕此登仙,老木当年已插天。
孙应时 · 宋 · 七言乐府
翛然身在妙高峰,下有雷霆走白龙。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
绝壑高崖面面雄,一峰孤起白云中。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
瓜熟青门好去官,此身如繫欲行难。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
扁舟祖饯出西陵,千里经行小作程。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
灌园何必学于陵,吾事胸中有准程。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
风饕雪虐苦侵陵,已免寒舟问水程。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
恭承弧矢射芳晨,三纪风光又一春。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
少日胸中万丈虹,着书老尚有新功。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
浮云富贵适堪怜,烈士襟期定不然。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
铁马横戈三十秋,天涯肯忘旧交游。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
轩然意气决浮云,见子真堪辟楚氛。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
闽岭淮堧忆细侯,更烦东作谢公州。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
分手三年不易逢,一觞淮海酹西风。
孙应时 · 宋 · 七言乐府
去去瀛洲蜕骨仙,旧游还似九江传。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
巾山秋思俯晴江,樽酒怀人惜异邦。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
近识城南吴市仙,千岩活句得真传。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
城上西风草欲霜,登临聊不负重阳。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
中兴尚有名臣子,江表能余正始音。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
一廛谁问野人居,三径重迂长者车。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
一朝倾盖更倾心,颇畏人惊语太深。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
世缘伤巧亦伤多,万古浮云瞬息过。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
眼明那得许精神,为问凡花隔几尘。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
肌肤冰雪定何神,不用灵犀自辟尘。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
未将春草贮鸣蛙,寂寞西湖处士家。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
春欲归时岂得留,杜鹃声裏翠阴稠。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
灯火笙歌别海壖,诏书归觐九重天。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
妙绝人间独此逢,石龟峰下野桥东。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
渺渺湖风引桂舟,竹舆沙径晚山稠。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
年来爱雪起清晨,已污纷纷车马尘。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
十日山阴雪塞门,晓来飞霰尚纷纷。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
海风吹月动苍茫,欲往从君道路长。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
出门烟水思微茫,客裏行吟晚兴长。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
生来不着尘泥涴,天下何妨名字多。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
文章千古一毫端,妙处工夫到底难。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
四海桐江陆使君,阿咸诗律更通神。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
秋来大火太焚如,恼得天公痛扫除。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
书家千载得阳冰,想像规模亦眼明。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
五更风雨洗骄阳,满耳秋声撼我床。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
壁字尘埃四十年,满堂还喜会羣贤。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
偶然姓字齿乡评,若误旁人问弟兄。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
潇潇雨作对床声,小语灯前睡不成。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
天心应喜一阳来,万里寒阴晓自开。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
不用文章作序棋,由来人事亦天时。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
烟雨平湖短棹归,清秋休作楚词悲。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
百里平湖一夜舟,跂予东望渺离愁。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
归梦千岩万壑东,起寻蓑笠唤渔童。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
如椽老笔健文章,枉对槐间雁鹜行。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
浪復辞家客凤城,小楼春昼写兰亭。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
连阴漠漠锁春寒,閒检新年历日看。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
平生画餠復炊沙,空有饥肠不受嗟。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
羊裘篛笠惯烟沙,强走尘埃合自嗟。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
雄心八骏骋流沙,猛气千人废咄嗟。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
脱身兵火欲何之,不料兹焉过所期。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
不怪年来万事非,聊须把酒赋新诗。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
拂拭瑶琴听我歌,汤汤三叹又峩峩。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
晚矣归来悟昨非,喜君先我和陶诗。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
閒中笔墨故相宜,遣兴由来不厌诗。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
不向衡门把一杯,山中话别且徘徊。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
远道勤君屐齿迂,寄声从此问何如。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
风帆晓影动行装,月淡芙蕖浦溆香。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
溪阁小亭乐有余,分携万里意何如。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
一麾遥驻水云间,闻说铃斋尽日閒。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
千顷东湖风月中,去年厌看藕花红。
孙应时 · 宋 · 七言乐府
日把文书揖上官,恐将心事负儒冠。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
野桥高竹转修篱,问讯东风步屧随。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
心情老懒漫为官,世路羊肠步步难。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
赋归堂上忆春山,点笔题诗傍石栏。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
底事书生用一官,彊随时样着衣冠。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
昔冠南宫淡墨书,当年万卷各名糊。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
逐逐衣冠谒府公,渐谙楚语异吴侬。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
长江风景旧闻知,雪裏经行亦大奇。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
前途事业自登山,高下相悬进一关。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
骑曹新上雪堂西,千里淮南望眼迷。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
睡足蓬窗江月明,濡须浦口片帆轻。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
白沙城上望金陵,满眼风烟草树青。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
一径修篁百亩深,倚天乔木更阴阴。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
春风吹尽一川冰,野色山光弄晚晴。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
小山摇落故凄凉,想象登临野兴长。
孙应时 · 宋 · 七言乐府
千里家山且寄音,小窗孤坐息深深。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
征帆西过忆匆匆,咫尺匡庐怅望中。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
干坤纳纳几邮亭,一舸飘然水上萍。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
病暑迎秋苦恨迟,秋来唤起楚人悲。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
龙山东畔细腰宫,荆蜀元戎一笑同。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
平生绛帐马荆州,肯念天涯万里舟。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
壮意当年隘九州,天涯今日倦孤游。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
幕下清风十六州,德人胸次有天游。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
文字潮州更柳州,兴来八表共神游。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
绣衣人物冠诸台,玉帐元戎万里来。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
木落天清岚翠开,缓将脚力试崔嵬。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
日薄天清山翠浓,西来万里有清风。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
彭泽归心似酒浓,莼鲈嗟已负秋风。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
屋头栖鹊夜深惊,羽卫琼仙下紫清。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
旰食延英责太平,小臣忧国思茫冥。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
谁贪上党误长平,白日尘沙万里冥。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
一官何用落边州,索漠风烟两见秋。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
几年静镇绝喧嚣,百吏承风服教条。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
露门劝学首羣公,石室还来復古风。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
绝代风流士骏奔,感公封植到孤根。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
南风一夜涨痕吹,江岫排空送衮衣。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
不辞一舸下三州,送我能为信宿留。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
吴市当年梅子真,不堪万里久辞亲。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
不将尘土望清华,珍重高情久更加。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
晚风吹散雨垂垂,一榻萧然枕独欹。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
乳燕鸣鸠恼醉眠,起临芳草思芊绵。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
浪喜功名少壮时,髮今种种更奚为。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
曾向荆州一笑同,淋漓江汉酒千钟。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
白狗黄牛繫缆时,东归应念我西悲。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
百年一梦欲谁何,底事容心强揣摩。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
此生只合饮无何,懒读丹经学按摩。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
啼鴂匆匆又一春,别来知我更思君。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
高帆欲发意迟迟,回首飞云耿梦思。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
底事江山照眼新,为从云梦别经旬。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
笔端陶谢不枝梧,朝食千龙信手屠。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
阴阴老木匝平湖,想见房公用意初。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
行行欲尽剑南州,满意凌云九顶游。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
凌云胜槩压西州,又作龙泓尽日游。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
主人今代岑嘉州,倦客当年马少游。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
孤舟了不梦邯郸,起凭阑干烟水閒。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
夜促清觞醉武兴,晓飞轻舸下嘉陵。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
匹马关山不自怜,归来巾几更萧然。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
北出当年此运筹,悠然欹卧与神谋。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
城南风景故堪怜,胜日经行意洒然。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
三分遗论久难明,独有河汾与杜陵。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
隻影千山復万山,两年愁着鬓毛班。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
不羞烛影照苍波,独向江头步绿莎。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
好辞绝妙过邯郸,开卷清风起坐间。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
黄尘车马日纷嚣,万事春冰过眼消。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
珍重西来双鲤鱼,更传佳句起愁予。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
休论吾昔与吾今,窗下婆娑有学林。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
田可躬耕溪可渔,此身属我不关渠。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
翠锦熏笼白玉花,几年庐阜饱烟霞。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
玉山已失旧端明,何事令人骨屡惊。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
中原天意定何如,岂谓人才不素储。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
困虽有舌吾安用,贫到无锥乐更深。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
小斋随分有琴书,此外萧然一物无。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
短桥横涧有精庐,俨立苍髯六丈夫。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
寿母重孙始见渠,天教四世保同居。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
衰年回首少年事,尚喜初心炯自如。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
荜门生计只初年,乔岳终难起一拳。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
两年万里望飞云,惭媿慈亲费倚门。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
杜门终岁少过从,一室萧然百念空。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
客游几度到龙塘,沙路萦纡草木香。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
两年荆益度兹晨,罗绮传觞苦劝人。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
草草称觞寿我亲,每惭天意俯从人。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
清都绛阙拱慈皇,鹤驾鸡鸣起未央。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
中兴大业要规模,公有初言久未孚。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
中书考已敌汾阳,神气清明骨更强。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
乐回和气作春温,香袅祥云映酒尊。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
万顷重湖东復东,意行得怕打头风。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
七年不听丈亭潮,梦觉依然枕动摇。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
不到东湖便十年,短篷还得泛霜天。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
三年腊日常为客,愁绝梅花独自看。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
十年身不到西湖,把酒临风省故吾。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
忆向苕溪泊酒船,宁知绿髮便华颠。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
高山流水去沉沉,迸落长屏百仞深。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
一丘一壑尘埃外,三沐三熏清浄身。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
九陌尘中一笑看,肯随风月到遥山。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
语言平谈骨清癯,谁似黄山一老徐。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
年过八十更精神,佚我房中自在身。
孙应时 · 宋 · 七言绝句
老去斯文付寂寥,寒枝枯甲一遗蜩。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
秘图山上古姚州,山色江光簇画楼。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
四海从游总弟昆,年来谁復似王孙。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
与君异姓似诸昆,文采风流帝子孙。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
风日都门外,楼台十万家。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
舴艋填芳渚,秋韆闹粉墙。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
匆匆清明了,能余几许春。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
折竹声相闻,想见雪深尺。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
铁笛空山巅,悲裂苍崖破。
孙应时 · 宋 · 五言古诗
石竈沧潭上,烹茶定几迴。
孙应时 · 宋 · 六言诗
洒落胸中丘壑,峥嵘海外风霜。
孙应时 · 宋 · 六言诗
夕阳雁影江天,明月芦花醉眠。
孙应时 · 宋 · 六言诗
小斋遥夜孤坐,何处香来可人。
孙应时 · 宋 · 六言诗
江路月斜霜重,野桥风峭波寒。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
三年一榻占清閒,门外苍然是种山。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
切磋长恨我空疎,甚喜同门各起予。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
可人花木四时足,随意园池百亩余。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
山光突兀初寒外,竹色连娟细雨余。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
天惜花时雨易晴,鸟知人意唤春醒。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
春泥过雨屐声悭,野水危桥欲度难。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
寒儒事业趁三余,细字篝灯手自书。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
门前白水映青山,草满荒庭昼掩关。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
今年炎毒异他年,及此秋风意洒然。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
清秋佳月不寻常,何限歌楼醉夜长。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
故人强半随流水,世事新来似弈棋。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
学书成癖故童心,颇復欣然得趣深。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
虚斋独寝意偏清,梦断秋窗月正明。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
田田荷叶作老色,楚楚菊丛生细香。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
五侯鲭具人间味,百衲衣裒天下工。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
不讥飞燕在昭阳,但託流鶑满建章。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
问讯前贤沧海边,遥堤烟草故依然。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
碧天如水水明霞,雁字横风一一斜。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
悠悠身世客心惊,十宿西溪梦未曾。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
绛帐何人拜马融,已应羞面见儿童。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
咄咄归来技已穷,函书翻欲媚桓公。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
拊髀平生志八区,暮年家国付夷吾。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
燕子风微春昼长,独携书卷卧禅房。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
师训勤诚数十年,此心端不愧高天。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
大学成功在九年,根牢干长到参天。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
杜鹃声裏谷幽幽,绿水平溪日夜流。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
苍山万迭锁荒烟,百道清溪思悄然。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
风日萧萧林翠开,支筇古寺独徘徊。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
曲生真得圣之清,风味超然一座倾。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
枵腹贪书颇自强,年来得失正相当。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
故人惊我鬓丝多,一叹相逢可若何。
孙应时 · 宋 · 七言乐府
中年意与山林会,胜日身兼杖屦轻。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
寒草岩前春鸟啼,桃花无数点清溪。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
喧喧鳬雁起寒汀,淡淡书窗半欲明。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
山南山北水平湖,屏障天开画不如。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
先生学力定如山,应世无非意所安。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
笑谈终日任天真,和气春风自袭人。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
人言西府厌编摩,归卧方山意若何。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
眼观荣辱等虚空,强着衣冠与世同。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
天然廉素匪沽名,秋入沧浪彻底清。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
一时人物到如今,人望先生日已深。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
窗间明月镇长在,此宝如今更有无。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
杨柳烟中一塔孤,东风漫漫水平湖。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
天下几人能具眼,世间万事可忘言。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
水边篱落影疎疎,一见风姿意豁如。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
楚江横月一枝明,想见江南半落英。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
地远天寒饱雪霜,深林依旧十分香。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
清诗吟赏慰花神,唤起风情寂寞滨。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
一笑无言桃李场,从教遥夜斗寒香。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
许氏南园十里间,嗟跎胜赏怯春寒。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
江头三日繫扁舟,秋浦齐山欠一游。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
一江风雨送春归,漠漠汀洲白鹭飞。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
山川楚国六千里,云雨阳台十二峰。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
秋风亭上思悠哉,想见鸣琴日日来。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
袖手穷山一少年,何曾有楚到澶渊。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
一从月窟移根到,不落人间第二香。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
香传万里到蚕丛,依旧江南林下风。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
长怜花月不相谋,月满花开得更休。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
凝云淡淡山苍苍,天影下照生湖光。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
江梅玉立故清妍,心友猗兰弟水仙。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
天与风情压众芳,雕栏翠幄奉君王。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
绮罗丝竹沸名园,想见春风玉树前。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
舞絮飞花别茂林,狂蜂乱蝶度繁阴。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
不妨客子归路滑,且喜雨来天破悭。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
诗无雕刻未为癖,战胜纷华聊自肥。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
蟠龙山头行且歌,嘉陵江上重相过。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
江头风雨暗行李,习气难洗儒生酸。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
吾非斯人谁与羣,覆手翻手知交情。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
文章富贵自两事,脱欲其全天定悭。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
庭帏日听乌鹊喜,里社相思鸡鳬肥。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
君诗音节中弦歌,报我英瑶百倍过。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
欲望中原双目断,听谈往事几心酸。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
衮衮诸公鸳鹭羣,年来看熟已忘情。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
绿阴庭户自生香,燕子飞来话日长。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
落日衔山山更青,閒云敛尽绿烟横。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
有美天姿粹且真,温温玉树气生春。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
十载潜心学有方,韬藏曾不露锋铓。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
区区仓掾救荒移,实惠洋洋摄令时。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
平生事业始分毫,楩梓终须百丈高。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
倾盖论交未一年,追怀三益泪潸然。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
文华要是山川气,看到眉州四海空。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
南山击缶正乌乌,东市匆匆坐一书。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
簿书流汗走君房,那得狂奴故意降。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
清浊无心陈仲弓,圆机聊救汉诸公。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
柴门三叩畧从容,感激聊酬大耳公。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
渭上耕屯望一秋,鼓行那復更迟留。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
建安社稷看文举,正始风流倚太初。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
平生作意轻羊舅,岁晚何心佞羯奴。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
莫怪新亭泣楚囚,王公原不办中州。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
得雨溪声壮,无风云气多。
孙应时 · 宋 · 五言绝句
明湖纳宇宙,春思满楼台。
孙应时 · 宋 · 七言古诗
牛车担负愧高义,当知薄命非倪宽。