标签
#卷二百一十一(33 首)
高适 · 唐 · 五言乐府
结束浮云骏,翩翩出从戎。
高适 · 唐 · 五言律诗
东出卢龙塞,浩然客思孤。
高适 · 唐 · 五言乐府
蓟门逢古老,独立思氛氲。
高适 · 唐 · 五言古诗
十月河洲时,一看有归思。
高适 · 唐 · 五言古诗
古人无宿诺,兹道以为难。
高适 · 唐 · 五言古诗
良吏不易得,古人今可传。
高适 · 唐 · 五言古诗
邦牧今坐啸,群贤趋纪纲。
高适 · 唐 · 五言古诗
适远登蓟丘,兹晨独搔屑。
高适 · 唐 · 五言古诗
独坐见多雨,况兹兼索居。
高适 · 唐 · 五言古诗
圣代务平典,輶轩推上才。
高适 · 唐 · 五言古诗
故人亦不遇,异县久栖托。
高适 · 唐 · 五言古诗
出塞魂屡惊,怀贤意难说。
高适 · 唐 · 五言绝句
男儿贵得意,何必相知早。
高适 · 唐 · 五言绝句
深崖无绿竹,秀色徒氛氲。
高适 · 唐 · 五言古诗
暮霞照新晴,归云犹相逐。
高适 · 唐 · 五言古诗
少时方浩荡,遇物犹尘埃。
高适 · 唐 · 五言古诗
忆昔游京华,自言生羽翼。
高适 · 唐 · 五言古诗
碛路天早秋,边城夜应永。
高适 · 唐 · 五言古诗
亚相膺时杰,群才遇良工。
高适 · 唐 · 五言古诗
自从别京华,我心乃萧索。
高适 · 唐 · 五言律诗
舍下蛩乱鸣,居然自萧索。
高适 · 唐 · 五言古诗
常日好读书,晚年学垂纶。
高适 · 唐 · 五言律诗
归客自南楚,怅然思北林。
高适 · 唐 · 五言律诗
常苦古人远,今见斯人古。
高适 · 唐 · 五言古诗
大夫击东胡,胡尘不敢起。
高适 · 唐 · 五言古诗
故交吾未测,薄宦空年岁。
高适 · 唐 · 五言古诗
飘飖经远道,客思满穷秋。
高适 · 唐 · 五言古诗
沈侯未可测,其况信浮沉。
高适 · 唐 · 五言绝句
惆怅别离日,裴回歧路前。
高适 · 唐 · 五言古诗
大国非不理,小官皆用才。
高适 · 唐 · 五言绝句
归客留不住,朝云纵复横。
高适 · 唐 · 五言古诗
近来住淇上,萧条惟空林。
高适 · 唐 · 五言绝句
四十能学剑,时人无此心。